OPINIE ZIJkant: "Ik ben geëmancpeerd, dacht ik" (in het kader van veelZIJdig)

"Traditionele rolpatronen, da’s iets van de vorige generaties. Tot voor kort dus. Want toen werd ik mama." Aldus Julie Van Garsse, stafmedewerker bij zij-kant vzw (de progressieve vrouwenbeweging) en sinds enkele maanden de trotse moeder van Sem. 

Ik ben geëmancipeerd. Dacht ik.

Ik ben geëmancipeerd, dacht ik tot voor kort. Want ik ben onafhankelijk. Ik sta op mijn eigen benen. Ik maak mijn eigen keuzes. En ik werk aan mijn carrière. Die zich momenteel in een vrouwenbeweging afspeelt, nota bene. Traditionele rolpatronen, da’s iets van de vorige generaties.

Tot voor kort dus. Want toen werd ik mama. Dat was behoorlijk ingrijpend. Omdat ik enkel nog kon dromen van slapen bijvoorbeeld. Maar ook omdat ik plots de hoofdverantwoordelijke werd van een huishouden en een kind. Een moeder dus, in de meest traditionele zin van het woord. Nochtans begon alles heel mooi en gendergelijk. Mijn partner bleef slapen in het ziekenhuis en strompelde ’s nachts door de gangen met een baby die de nacht nog voor de dag hield. Al snel werd hij pamperexpert en hees hij de baby handig in – weliswaar binnenstebuiten gekeerde – pakjes. So far so good. En dan waren we tien dagen verder. Mijn man is zelfstandige dus verlof kent hij niet, maar voor de geboorte van zijn zoon was hij dan toch even incommunicado.

Tot de plicht riep....

Lees verder