Louis Paul Boon, wegbereider van Hugo Claus

wo 26 apr 2017 10:00
Code: 
vj17 36
Reeks: 
Literatuur
Type: 
Interactief
Op 15 mei 1979 was Hugo Claus een van de velen die de voortijdig gestorven Louis Paul Boon ten grave hielpen dragen. 'Nu ben ik de grootste', zo fluisterde de Meester, terwijl hij een witte fresia op de kist legde. Het klonk wat raar, een tikje arrogant zelfs, maar de geciteerde uitspraak betekende wel degelijk de hoogste lof die de aflijvige uit de mond van zijn jonge concurrent ten deel kon vallen.
 
Uiteindelijk gaf Claus immers toe dat de Nobelprijskandidaat Boon tot dan toe Vlaanderens grootste schrijver was geweest. Maar wat maakte Louis Paul Boon ook voor zijn troonopvolger dan zo bijzonder? En heeft de romanschrijver Claus eigenlijk iets van Boon geleerd?
 
Om op die vragen te antwoorden herlezen we fragmenten van het Kapellekensbaanproject (De Kapellekensbaan, 1953; Zomer te Ter-Muren, 1956), waarna we ons wagen aan een kleine structurele vergelijking van L.P. Boons romandiptiek met Het verdriet van België (1983), het magnum opus van de naar eigen zeggen grootste Vlaamse schrijver na Boon. 
 
 
 
 
Prof. dr. Kris Humbeeck
Letterkunde, UA

LOCATIE

UPV vzw
Gebouw Karel Van Miert
Lokaal Van Gogh, verdieping 5
Pleinlaan 5
1050 Brussel (Elsene/Etterbeek)
> op de de kaart

 

DEELNAME

Lid UPV: 7 euro*

Werkzoekenden, studenten: 1 euro*

Personeel en alumni Vrije Universiteit Brussel, VKP VUB-EhB-UZ: 1 euro*

Anderen: 8,5 euro

*op vertoon van ledenkaart, bewijs